Longembolie (Pulmonaire embolie) - Symptomen, diagnose, behandeling en het leven ernaar

Discussie in 'Longziekten' gestart door drchris, 14 jul 2016.

  1. drchris

    drchris Administrator Medewerker

    Longembolie (Pulmonaire embolie) - Symptomen, diagnose, behandeling en het leven ernaar

    Longembolie in medische termen pulmonaire embolie genoemd komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. Met stijging van de leeftijd neemt de kans op een pulmonaire embolie toe. De kans dat een man tussen 15 tot 24 jaar een pulmonaire embolie krijgt is 0.03% daarboven tot de 75 jaar wordt het 1.56% bij vrouwen liggen deze percentages hoger namelijk: van 15 tot 24 jaar 0,06% en tot de 75 jaar 1.57%. Bij een long embolie raakt een ader verstopt door een bloedstolsel.Over het algemeen ontstaat het in de benen, als het stolsel losschiet kan het door de bloedbaan naar de longen verplaatsen en dan ontstaat een pulmonaire embolie. Bij ongeveer 10% van de patiënten met een longembolie sterft een deel longweefsel af.


    Wat is een longembolie?

    Een pulmonaire embolie ontstaat meestal in het bloedvat de crus vena (been ader) door een beschadiging of een afsluiting kan er een stolsel ontstaan die steeds groter wordt en uiteindelijk los kan schieten naar de longader. Een bloedvat dient als baan waarlangs het bloed en de zuurstof vervoerd wordt naar alle organen. Bij een verstopt bloedvat kan er geen nieuwe zuurstof getransporteerd worden. Zonder medische termen: Bij een longembolie blokkeert een bloedstolsel de longslagader, hierdoor kan er onvoldoende zuurstof verplaatst worden door het lichaam en wordt de patient benauwd. De prop blokkeert ook alle vertakkingen waardoor er geen zuurstof vervoerd kan worden. Een longembolie is een afsluiting van het bloedvat wat van het hart naar de longen loopt. Een longembolie lijkt soms op hartfalen vanwege de druk op de borst. De venen (aders) voeren het bloed vanuit de kuit richting de knieholte en het bekken terug naar het hart. Via het hart wordt het bloed doorgepompt naar de pulmonaire (longen) Als zich in het been een stolsel bevindt kan er onvoldoende bloed worden teruggestroomd richting de pulmonaris. Door de druk die achter het stolsel komt te staan kan er een stuk losschieten en meegevoerd worden door de venen richting de longen. Dit stolsel kan een venea pulmonalis afsluiten en dan ontstaat een pulmonaire embolie.


    Oorzaken waardoor een pulmonaire embolie kan ontstaan:
    • Bij een botbreuk.
    • Het gebruiken van een gebruikte injectie, bijvoorbeeld bij drugsgebruik.Dit kunt u zelf doen, maar kan ook voorkomen door het zetten van een tatoeage bij een tatoeëerder die niet hygiënisch werk.
    • Een luchtbel in de venen.


    Risicofactoren waardoor een longembolie ontstaat?

    De grootste risicofactoren van een pulmonaire embolie zijn:
    • Langdurig zitten met gekromde benen of verplichte bedrust met weinig lichaamsbeweging.
    • Onlangs opgelopen letsel door een ongeval of operatie. Voornamelijk operaties aan het onderbeen, de heup en botbreuken zijn een veel voorkomende oorzaak.
    • Neurologische aandoeningen zoals kanker, varices (spataderen), overgewicht, chronische ziekten, trombofilie (erfelijke stollingsafwijking), zwangerschap en het gebruik van oraal anticonceptiemiddel.


    Symptomen & Klachten die ontstaan vanuit een longembolie

    Pulmonaire embolie wordt ook weleens een sluipmoordenaar genoemd in de volksmond, deze naam is te danken aan het feit dat de symptomen niet altijd overduidelijk aanwezig zijn. Vooral bij kleine embolieën (stolsels) zijn de symptomen minimaal. Van een longembolie kunnen patiënten de volgende klachten krijgen:

    • Helemaal geen symptomen/klachten
    • Kortademigheid/benauwdheid doordat de longen te weinig zuurstof krijgen.
    • Pijn op de borst, voornamelijk bij heel diep inademen dat uitstraalt naar de linker arm
    • Bloed op hoesten in het sputum (speeksel)
    • Hyperthermie (lichte verhoging van de lichaamstemperatuur)

    bij een grote, meervoudige longembolie kunnen de volgende klachten herkent worden:
    - Een versnelde oppervlakkige ademhaling
    - Dyspneu (kortademigheid)
    - Pijn op de borst voornamelijk achter het borstbeen bij ademhalen.
    - Plotseling ontstaan van hoestprikkels
    - Verhoging van de hartslag
    - Subfebriele koorts (stijging van de lichaamstemperatuur)
    - Bloed op hoesten in de sputum (speeksel)
    - Duizeligheid, misselijkheid of collaps (het bewustzijn verliezen)
    - Een hartstilstand.


    Wanneer een arts raadplegen?

    Een pulmonaire embolie kan zonder restverschijnselen behandeld worden, mits de diagnose op tijd gesteld wordt en er gestart wordt met de juiste behandeling. Een arts kan al uw vragen beantwoorden. Bij het niet tijdig behandelen van een pulmonaire embolie kan het slachtoffer komen te overlijden door een hartstilstand ten gevolgen van de embolie.

    Een pulmonaire embolie begint over het algemeen in het onderbeen van de patiënt. Het been wordt rood, pijnlijk, zwelt op en kan warmte uitstralen. Dit kan binnen enkele uren ontstaan bij een grote embolie, maar er kunnen ook dagen overheen gaan. Als de patiënt deze symptomen ervaart moet er direct een arts geraadpleegd worden. In eerste instantie gaat de patiënt hiervoor naar de huisarts en die kan een doorverwijzing geven naar de longarts voor verdere onderzoek en behandeling.

    Als de embolie niet begint met een trombose been, maar met pijn op de borst dan moet er per direct 112 gebeld worden voor een ambulance.


    De behandeling van een longembolie

    De behandeling vindt altijd plaats in het ziekenhuis onder toezicht van een longarts. De behandeling van een longembolie moet zo snel mogelijk gestart worden, want de slagingskans daalt aanzienlijk per dag. De behandeling van de pulmonaire embolie is tweedelig: als eerste moet de groei afgeremd worden en de afbraak bevorderd worden, als tweede moet er een nieuwe embolie vorming worden voorkomen. Bij de behandeling wordt vaak gestart met antistollingsmiddelen in eerste instantie via injecties en in een later stadium kan er vaak overgestapt worden op een medicamenteuze behandeling. Indien een pulmonaire embolie niet behandeld wordt met antistolling is de kans op een nieuw embolie binnen een half jaar 30%. Patiënten die al eerder een longembolie hebben doorgemaakt hebben 3% kans om het nogmaals mee te maken. Bij 1% van deze patiënten is de embolie in dat geval fataal.

    Eerst volgt er een aanvangsbehandeling hierbij wordt er via infuus of intraveneuze injecties heparine toegediend. In eerste instantie duurt dit 5 dagen, hierna wordt het bloed gecontroleerd en worden de stollingswaarde vergeleken. In geval van een levensbedreigende pulmonaire embolie, waarbij toediening van trombolytica (o.a heparine) onvoldoende is wordt er via een katheter oplossende medicatie in de venen lokaal bij de embolie aangebracht. Bij zeer levensbedreigende situaties wordt een chirurgische ingreep verricht, waarbij de hoofd longslagader wordt geopend en de embolie wordt verwijderd. Als deze behandeling geslaagd is wordt er overgegaan naar de onderhoudsbehandeling. Er wordt gestart met anticoagulantia (orale stollingsremmers) deze medicatie is nodig om embolieën in de toekomst te voorkomen. De anticoagulantia wordt gestart tussen dag 1 en 5 na het starten van de intraveneuze injecties. De hoeveelheid anticoagulantia die moet worden ingenomen wordt bepaald aan de hand van de stollingswaarde in het bloed. Je mag de dosis nooit zelf aanpassen zonder het raadplegen van een arts. In overleg met de behandelend arts wordt een behandelplan opgesteld, hierin staat hoe vaak er een bloedafname plaats vindt. Na elke bloedafname krijg je een nieuwe toedieningslijst, waarop aangegeven staat hoeveel anticoagulantia je in moet nemen. Deze toediening kan na elke bloedafname wijzigen.


    Welke medicatie wordt toegediend bij een longembolie?

    Welke medicatie krijgt u bij een longembolie een longembolie wordt in eerste instantie behandeld met heparine injecties intraveneus toegediend. Deze injectie zorgen ervoor dat de embolie oplost en het bloed weer vrij rond kan stromen. Tussen dag 1 en dag 5 na het starten van de heparine injecties zal er gestart worden met anticoagulantia, deze worden oraal toegediend tot tenminste een half jaar naar de pulmonaire embolie. De kans is aanwezig dat je levenslang de anticoagulantia zal moeten blijven slikken, omdat de kans op een nieuwe fatale embolie te groot is.

    De anticoagulantia medicijnen moeten voorkomen dat er nieuwe embolieën ontstaan. De trombosedienst controleert regelmatig het bloed door middel van een bloedafname om de voortgang te bewaken. De dosering kan dagelijks wijzigen, het is voor de patiënt zeer belangrijk om de juiste dosering en op het juiste tijdstip in te nemen. Als de anticoagulantia te laat wordt ingenomen moet er contact opgenomen worden met de dienstdoende arts. Deze kan besluiten om de anticoagulantia alsnog te geven, maar in de meeste gevallen wordt de bloedwaarde opnieuw bepaald door de trombosedienst en wordt er vanuit hun een nieuwe toedieningslijst gestuurd.

    De arts kan ook kiezen om trombolytica toe te dienen, maar deze worden alleen voorgeschreven als er sprake is van grote, levensbedreigende pulmonaire embolieën. De trombolytica zorgt ervoor dat het stolsel wat de venen afsluit snel opgelost wordt. Een gevaar van trombolytica is dat er kans is op ernstige inwendige bloedingen. Trombolytica wordt alleen toegediend in het ziekenhuis door de dienstdoende arts of verpleegkundige onder leiding van een arts.
     
  2. drchris

    drchris Administrator Medewerker

    Voeding, vitamine en dranken die een longembolie kunnen voorkomen of juist de kans om te krijgen vergroten

    Vitamine K behoort tot de groep vetoplossende vitamines samen met vitamine A, D en E. Vitamine K zorgt dat er een normale bloedstolling is bij wondjes, maar versterkt ook de botten en de bloedvaten. Grotendeels krijgen we vitamine K binnen door onze voeding. Het gebruik van teveel vitamine K kan averechts werken en juist zorgen voor stollingsproblemen. Het is dus belangrijk om zeer gevarieerd en gezond te eten. Bij een gevarieerd en gezond voedingspatroon is het niet nodig om extra vitamine K in te nemen.

    Uit onderzoek is gebleken, dat:
    • Fruit en groenten: Minder dan 2,5 portie fruit en groente per dag de kans op een embolie met 25- tot 50% verhoogt.
    • Vis: Door 1 keer per week vette vis te eten krijg je voldoende omega 3 binnen. Dit zorgt ervoor dat je 30- tot 45% minder kans hebt op een pulmonaire embolie.
    • Vlees: Eet je meer dan 1,5 portie rood vlees per dag dan verdubbel je de kans op het ontwikkelen van een pulmonaire embolie. Aan de andere zijde hebben vegetarische mensen ook een verhoogde kans op het ontwikkelen, dit ontstaat door een vitamine B12 tekort.
    • Melkproducten: Er is uit onderzoek geen informatie bekend over melkproducten.
    • Graanproducten: Ook tussen pulmonaire embolie en graanproducten zijn geen afwijkende overeenkomsten bekend.

    Zo lees je maar dat ons voedings- en bewegingspatroon een grote invloed heeft op het ontwikkelen van pulmonaire embolie en een trombose been.


    Hoe kan je een pulmonaire embolie vermijden

    In de alinea hierboven werd het al verteld dat een gevarieerd en gezond voedingspatroon bijdraagt bij gezonde venen, maar niet alleen het vermijden van overmatig alcohol gebruik en voeding is van belang, maar ook zal er zeer zorgvuldig geobserveerd moeten worden bij bedlegerigheid en immobiliteit, want de kans op een pulmonaire embolie wordt verhoogt bij weinig lichaamsbeweging.

    Na een operatie zal de patiënt indien mogelijk:
    • Snel weer gemobiliseerd moeten worden. Al is het maar tien minuten per keer.
    • De benen moeten bij voorkeur hoger dan de heup liggen, hierdoor stroomt het bloed makkelijker terug richting het hart.
    • Bij het ontwikkelen van een trombosebeen worden er elastische steunkousen aangemeten, of zal het been ingezwachteld moeten worden.

    Is de patiënt bedlegerig geworden aan de hand van een acute ziekte of meerdere botbreuken en is mobiliseren echt niet mogelijk. Dan kan er gekozen worden tussen een combinatie van elastische steunkousen met antistollingsmiddelen als preventieve behandeling. Deze behandeling wordt in de regel gestopt als de patiënt weer mobiel wordt. Indien mogelijk zijn er ook oefeningen die de kans op een pulmonaire embolie verkleinen te doen in bed:

    • De voet buigen en strekken.
    • Het been hoger leggen dan de heup.
    • Fietsbewegingen maken met de benen.

    De mobilisatie moet na een langdurig ziekbed langzaam hersteld worden, omdat anders de kans groot is om alsnog een pulmonaire embolie te ontwikkelen.

    Het leven na een pulmonaire embolie

    Als een patiënt zoiets ingrijpends als een pulmonaire embolie heeft doorgemaakt wordt zijn leven niet meer zo vanzelf spreken als eerst. Je zit minimaal een halfjaar aan de medicatie en moet regelmatig terug naar de behandelend arts en bloed af laten nemen voor de bloedwaardes te controleren. Bij de medicatie mag je geen alcohol meer drinken, omdat alcohol het bloed nog meer verdund wat de kans op inwendige bloedingen vergroot.

    Er gaat ook ongeveer een half jaar hersteltijd overheen, voordat je weer je oude leven kan hervatten. De patiënt die een pulmonaire embolie heeft doorgemaakt zal sneller vermoeid zijn en zijn werkzaamheden die hij voor de embolie vanzelf sprekend uitvoerde zullen veel meer energie vergen. De conditie van een patiënt die een pulmonaire embolie heeft doorgemaakt is afgezwakt en zal door middel van wandelen en fietsen langzaam weer opgebouwd moeten worden. Als patiënt mag je het eerste half jaar niet zwaar tillen en geen zware inspanningen doen.

    Door het gebruik van de bloedverdunners zal je sneller blauwe plekken oplopen op armen, benen en je buik. Deze blauwe plekken ontstaan door een snelle onderhuidse stolling. De blauwe plekken veroorzaken geen gevaar, mits ze goed geobserveerd worden dat ze niet groter worden. Grote hematomen wijzen op een inwendige bloeding.

    De levensstijl en het eetpatroon van de patiënt moet aangepast worden. Vaak komt de patiënt bij een diëtist te lopen die hem of haar hierbij helpt. De diëtist schrijft een gevarieerd voedingspatroon voor met voldoende vitamine K en weinig verzadigde vetten.

    Zomaar uit het niets kunnen hardkloppingen ontstaan dit kan beangstigend en verstikkend zijn, maar is vaak met rust en een goede rustige ademhaling zo weer voorbij. Mochten de hartkloppingen regelmatig terug komen dan kan de behandelend arts een ctg scan maken om te onderzoeken of het geen hartklachten zijn.

    Een patiënt die een pulmonaire embolie heeft doorgemaakt kan overmand raken door angst. Het kan voorkomen dat een patiënt als deze alleen ergens heen moet totaal overmand kan worden door angst. Dit is een normaal symptoom wat vaak voorkomt na zo'n ingrijpende gebeurtenis als een pulmonaire embolie.

    Ook zal de patiënt extra op controle terug moeten komen het eerste half jaar, omdat de kans op herhaling aanwezig is. In 3% van de gevallen is een herhaling fataal.
     

Deel Deze Pagina